Γιάννης Θεοφύλακτος

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ν. Κοζάνης

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Δικηγορικό γραφείο

Πολλοί φίλοι μου λένε:

«Γιατί "μπλέκεις" στην πολιτική σε μία τόσο δύσκολη εποχή»;

«Γιατί δεν περιμένεις να καλυτερέψουν τα πράγματα;»

Και ακόμη: «Αν βγεις, θα ψηφίζεις μνημόνια;»

Δύσκολες ερωτήσεις, που πραγματικά τίθενται με ειλικρίνεια.

Ποια είναι, λοιπόν, η απάντηση για τη συμμετοχή μου ως υπ. βουλευτή με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου;

Πολλές φορές μου έρχεται στο νου η εικόνα των συγκοινωνούντων δοχείων: Η Ελλάδα μας είναι στη μέση και από τη μία υπάρχει το μεγάλο μέρος του λαού που έδινε και δίνει όλα τα χρόνια το αίμα του για την πατρίδα και από την άλλη υπάρχουν οι εκπρόσωποι του παλιού και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος (άεργα πολιτικά στελέχη που λαμβάνανε πολλαπλούς μισθούς), μαζί με τα εργοληπτικά συμφέροντα, τους καναλάρχες – μεγαλοεκδότες κτλ, οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια πίνουν το αίμα της πατρίδας…

Έγινε πραγματικά μία γενναία μετάγγιση αίματος στα χρόνια της μεταπολίτευσης με "ενδιάμεσο" την Ελλάδα… 

Από τους πολλούς, στους λίγους…

Και όταν το σύστημα κατέρρευσε, όταν πλέον τα χρέη της κλεπτοκρατίας μας πνίξανε, τότε το παλιό πολιτικό σύστημα, μαζί με τους ξένους δανειστές, απεφάνθη ότι τα σπασμένα (και τα κλεμμένα…) έπρεπε να τα πληρώσει και πάλι ο λαός, οι πολλοί…

Η δημοκρατική αντίδραση του λαού, αρχικά στις εκλογές του 2012 και μετά στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ήταν εύλογη:

Επέλεξε στην πλειοψηφία της να συνταχθεί με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ για να προστατευτούν, επιτέλους, τα συμφέροντα των πολλών, χωρίς παράλληλα να εκτροχιαστεί η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Ποιος δεν θυμάται τον ανανεωτικό άνεμο αισιοδοξίας που φύσηξε μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου σε όλη την χώρα;

Ποιος δεν θυμάται την διάθεση όλων για προσφορά και δουλειά, προκειμένου να βγει η χώρα από το αδιέξοδο;

Ποιος δεν θυμάται την προσπάθεια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα για τις αλλαγές στο εσωτερικό που είχε υποσχεθεί;

Ακολούθησε η άνιση μάχη με τους δανειστές και ο επώδυνος συμβιβασμός παρά το τόσο εμψυχωτικό δημοψήφισμα.

Ποιος δεν θυμάται – δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες - το γεγονός ότι ο Αλέξης ο Τσίπρας είχε κερδίσει τη συμπάθεια όλου του ελληνικού λαού για τις διαπραγματεύσεις τόσο πριν όσο και μετά το δημοψήφισμα;

Ποιος δεν θυμάται ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αν και ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, επιθυμούσε συμφωνία, χωρίς έξοδο από το ευρώ;

Οι εκλογές ήταν όχι μόνο αναπόφευκτες, αλλά και συνταγματικώς υποχρεωτικές μετά την αποχώρηση πολλών κυβερνητικών βουλευτών.

Το ερώτημα που τίθεται την Κυριακή στον ελληνικό λαό λοιπόν είναι:

- Θα συνεχιστεί η προσπάθεια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα για την ανακούφιση των μεγάλων τμημάτων του ελληνικού πληθυσμού που επλήγη από την κρίση; (να θυμίσω ότι η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν είχε ψηφίσει κανέναν νόμο για την ανθρωπιστική κρίση, ενώ συγχρόνως καταδίωκε και φυλάκιζε όσους χρωστούσαν στο Δημόσιο και σε ΙΚΑ και ΟΑΕΕ).

- Θα συνεχιστεί η προσπάθεια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα για να επιστρέψουν στην πατρίδα το «αίμα που ήπιαν» τα στελέχη του "παλιού συστήματος";

- Θα συνεχιστεί εκείνο το κλίμα αξιοπρέπειας και αισιοδοξίας που υπήρξε σε κάθε σπίτι και σε κάθε οικογένεια;

Ή μήπως θα ξαναζωντανέψουμε τα βαμπίρ του παρελθόντος για να συνεχίσουν να μας πίνουν το αίμα;

Ή μήπως θα εμπιστευτούμε σε αυτούς που κατέστρεψαν και κατασπάραξαν την πατρίδα και εμάς τους ίδιους, την διαπραγμάτευση με τους δανειστές και την διακυβέρνηση της χώρας;

Οι απαντήσεις είναι ευνόητες.

Και η απόφασή μου να δώσω και εγώ προσωπικά το "παρών" και να βάλω το λιθαράκι μου σε αυτή την προσπάθεια επίσης αυτονόητη.

Παρά τους "δύσκολους καιρούς"…

Κάθε άλλη επιλογή θα ήταν πολιτικός αναχωρητισμός, ο οποίος δεν οδηγεί πουθενά.